17 Ocak 2012 Salı

Ben Köyümü Özledim.




BEN KÖYÜMÜ ÖZLEDİM

Dünyaya gözümü açtığım

Bahçe katlı toprak evi

Güneşi küçük odaya konuk eden

Tek küçük pencereyi

Köşe başına yatıp

Kendi bestelerini

Mırıldayan kediyi,

Duvar ustası dedeyi

Öksüz ve yetim

Çilekeş nineyi

O günlerde nazımı çeken

Küçük aileyi

Özledim.

 

Eski tip şöminede

Üçayaklı sacayağı

Bakır tencerede

Pişen yemeği

Yer sofrası dairede

Halka olmayı

Büyüklerimin kucağında

Yiyip içmeyi

Ben o günlerin

Her bir şeyini özledim.

 

Küçük bir dağ yamacının

Eteğine sırtını veren

Hemen sol tarafında

Bahçeleri görünen

Daha yukarılarında

Koruluğa bürünen

Engebeli bir arazi

Bir kısmı çiftçinin  tarlası

Kalanı köyün merası

Cifçilerin en fukarası

Çilekeş insanların

Bütün evleri

Topraktan  damlı

Altı hayvanlar için

Samanlık ve ahırlı

Cami ortasında

Okul girişinde

Zorluklar her yerinde

Garipler yuvası

İşte benim köyüm

Burada geçti çocukluğum

O insanlar içinde

Yaşamayı özledim.

 

Harap bağ, bıdala cayır

Ova yok ki her yanı bayır

Keklik, kuşburnu, kayalı dere

Arpa ve  buğdaydan başka

Ne ekeceksin susuz yere

Azı tapulu çoğu mera

Orada baharın gelişini özledim.

 

Bir öğretmen bir oda

Beş sınıf bir arada

Bütün malzemeler ortada

Sırtında bezden çanta

İlk okumaya gelenleri

Merakla heceleyenleri

Doğal  görünümleri

O  masum düşünceleri

Unutamadığım atmosferi

Dostluk ve arkadaşlıkları

Okula  başladığım o günleri

Özledim.

 

Dördüncü hamur alfabenin

Görünüm ve düzeni

“Karga karga kak dedi

Çık şu dala bak dedi”

İle başlayan şiirleri

İçindeki basit ve anlamsız

Çok tekide uğrayan cümleleri

Diğer Yazılı metinleri

Soluklaşmış basit  resimleri

Elden ele dolaşmaktan

Hırpalanmış  sayfaları

Okumayı özledim

 

Büyük görünce önüne geçmez

Saygıda kusur etmez

İhtiyaç duyuklarında yardıma koşar

Boş zamanlarda kuş taşlar

Karpuz kabuğundan araba yapar

Oyuncak diye oynar

Biz hayata böyle sanırdık.

Çocuklar içinde olmayı özledim

 

Köyden  şehre göç o yıllarda

Akranlarım kalmıştı orada

Eski bir traktör majör marka

Mahir Kaplan direksiyonda

Eşyalar  bir römork da

Lastiği patladı  yollarda

Bir saatlik yol bir günü almıştı

Ayrılık hepimizi ağlatmıştı

Önümüze yeni bir  dünya açılmıştı.

Şehre  geldiğimiz o  günleri özledim.